داروهای ضدالتهابی

کدئین

کدئین 

یک ضد درد اپیوئیدی است که برای درمان درد متوسط ​​تا شدید در مواردی که استفاده از مواد افیونی اندیکاسیون دارد استفاده می شود.

نام های تجاری

Ascomp، Cheratussin، Cheratussin Dac، Codar Ar، Codar D، Codar Gf، Codeine Contin، Covan، Damylin با کدئین، Fioricet با کدئین، Histex Ac، Linctus Codeine Blanc، M-clear Wc، M-end PE، Mar-cof BP , Mar-cof Cg, Mersyndol, Ninjacof Xg, Pseudodine C, Robaxacet-8, Robaxisal, Robitussin AC, Triacin-C, Trianal C, Triatec, Triatec-30, Triatec-8, Tusnel C, Tuxarin, Tuzistra, Tylenol with Codeine

زمینه

تسکین درد (بی دردی) یک هدف اولیه برای افزایش کیفیت زندگی بیماران و افزایش توانایی بیماران در انجام فعالیت های روزانه است. کدئین، یک ضد درد اپیوئیدی، ابتدا در ایالات متحده در سال 1950 تایید شد و دارویی است که برای کاهش درد با افزایش آستانه درد بدون ایجاد اختلال در هوشیاری یا تغییر سایر عملکردهای حسی استفاده می شود. مواد افیونی مانند کدئین از گیاه خشخاش، Papaver somniferum (Papaveraceae) به دست می آید.

کدئین به عنوان یک مسکن مرکزی، آرام بخش، خواب آور، ضد درد و ضد پریستالتیک استفاده می شود و همچنین در برخی بیماری ها با سرفه های مداوم توصیه می شود.

ساختار

یک ضد درد اپیوئیدی است که برای درمان درد متوسط ​​تا شدید در مواردی که استفاده از مواد افیونی اندیکاسیون دارد استفاده می شود.

کدئین

وزن
میانگین: 299.3642
تک ایزوتوپی: 299.152143543
فرمول شیمیایی
18 H 21 NO 3

فارماکولوژی

نشانه

کدئین سولفات نوعی از این دارو است که معمولا استفاده می شود. این دارو به شکل قرص لیبل موجود است و برای تسکین دردهای خفیف تا متوسط ​​شدید، در مواردی که استفاده از مسکن های اپیوئیدی مناسب است، نشان داده شده است .

فرم محلول به تنهایی یا ترکیب شده در شربت با سایر داروها استفاده می شود و به عنوان یک سرکوب کننده سرفه در بزرگسالان 18 سال و بالاتر از 11 ، 12 سال استفاده می شود .

فارماکودینامیک

اثرات عمومی

کدئین یک مسکن ضعیف مخدر و ضد سرفه است که شبیه مورفین و هیدروکودون است. مقدار کمی کدئین خورده شده در بدن به مورفین تبدیل می شود. کدئین تحمل درد را افزایش می دهد و ناراحتی موجود را کاهش می دهد. کدئین علاوه بر کاهش درد باعث آرام‌بخشی، خواب‌آلودگی و افسردگی تنفسی نیز می‌شود .

فعالیت ضد سرفه

این دارو در کارآزمایی های بالینی 6 فعالیت ضد سرفه نشان داده و در سرفه های ثانویه به سل و بی خوابی ناشی از سرفه موثر بوده است  . کدئین رفلکس سرفه را از طریق تأثیر مستقیم بر مرکز سرفه در بصل النخاع سرکوب می کند .

تاثیر بر تحرک روده

کدئین ممکن است حرکت روده را از طریق مکانیسم اثر موضعی و احتمالاً مرکزی کاهش دهد . این ممکن است منجر به یبوست شود  . مصرف مزمن مواد افیونی، از جمله سولفات کدئین، ممکن است منجر به بیماری انسدادی روده، به ویژه در بیماران مبتلا به اختلالات زمینه ای حرکت روده شود .

اثرات بر روی سیستم عصبی مرکزی

کدئین فسفات یک ضددرد اپیوئیدی با کاربردهای مشابه مورفین است، اما به عنوان یک ضد درد بسیار کمتر است. محل اصلی اثر آن در گیرنده های اپیوئیدی مو است که در سراسر سیستم عصبی مرکزی توزیع شده اند. فعالیت‌های آرام‌بخش کدئین نسبت به مورفین کمتر است . کدئین ممکن است با فعال شدن گیرنده های μ-افیونی در مکان های خاص در سیستم عصبی مرکزی باعث افسردگی سیستم تنفسی شود .

تاثیر بر فشار خون

این دارو به دلیل اتساع عروق محیطی و مکانیسم‌های دیگر خطر کاهش توانایی حفظ فشار خون را افزایش می‌دهد .

تأثیر بر درد مزمن سرطان و سایر انواع درد

کدئین یک ضددرد اپیوئیدی با نشانه های مشابه مورفین است، با این حال، در خواص تسکین دهنده درد آن بسیار کمتر است. عمل اولیه آن در گیرنده های اپیوئیدی مو انجام می شود که در سراسر سیستم عصبی مرکزی توزیع شده اند. میانگین مدت زمان عمل حدود 4 ساعت است.

دوز منظم مسکن های مخدر مانند کدئین در بیماران مبتلا به درد شدید سرطانی برای بهبود علائم به خوبی مستند شده است  .

مکانیسم عمل

کدئین یک آگونیست انتخابی برای گیرنده مواد افیونی مو است، اما با میل ترکیبی بسیار ضعیف‌تری نسبت به مورفین، یک داروی مخدر قوی‌تر، به این گیرنده. کدئین به گیرنده های مو-افیونی متصل می شود که در انتقال درد در سراسر بدن و سیستم عصبی مرکزی نقش دارند. تصور می شود که خواص ضد درد کدئین از تبدیل آن به مورفین ناشی می شود ، اگرچه مکانیسم دقیق اثر ضد درد در حال حاضر ناشناخته است.

هدف اقدامات ارگانیسم
آگیرنده مواد افیونی نوع Mu
آگونیست
تنظیم کننده
انسان
آگیرنده اپیوئیدی نوع کاپا
آگونیست
انسان
آگیرنده مواد افیونی نوع دلتا
آگونیست
انسان

جذب

کدئین از دستگاه گوارش جذب می شود. حداکثر غلظت پلاسمایی 60 دقیقه پس از مصرف رخ می دهد .

اثرات غذایی

هنگامی که 60 میلی گرم سولفات کدئین 30 دقیقه پس از مصرف یک وعده غذایی پرکالری داده شد، تغییر قابل توجهی در جذب کدئین وجود نداشت .

تمرکز حالت پایدار

تجویز 15 میلی گرم کدئین سولفات هر 4 ساعت به مدت 5 روز منجر به غلظت ثابت کدئین، مورفین، مورفین-3-گلوکورونید (M3G) و مورفین-6-گلوکورونید (M6G) در عرض 48 ساعت می شود .

حجم توزیع

حجم ظاهری توزیع: حدود 3-6 لیتر بر کیلوگرم، نشان دهنده توزیع گسترده دارو در بافت ها است .

اتصال به پروتئین

7-25% به پروتئین های پلاسما متصل می شود .

متابولیسم

تقریباً 70 تا 80 درصد از دوز مصرفی کدئین در کبد از طریق کونژوگه با اسید گلوکورونیک به کدئین-6 گلوکورونید (C6G) و توسط O-demethylation به مورفین (حدود 5-10٪) و N-demethylation به نورکدئین متابولیزه می شود . به ترتیب حدود 10 درصد. UDP-glucuronosyltransferase (UGT) 2B7 و 2B4 آنزیم های متابولیکی اصلی هستند که واسطه گلوکورودیناسیون کدئین به متابولیت کدئین 6 گلوکورونید هستند .

سیتوکروم P450 2D6 آنزیم اصلی است که مسئول تبدیل کدئین به مورفین است و P450 3A4 آنزیم اصلی تبدیل کدئین به نورکدئین است . سپس مرفین و نورکدئین توسط کونژوگه با اسید گلوکورونیک متابولیزه می شوند. متابولیت های گلوکورونید مرفین عبارتند از مورفین-3-گلوکورونید (M3G) و مرفین-6-گلوکورونید _(M6G). ثابت شده است که مورفین و M6G دارای فعالیت ضد درد در انسان هستند. فعالیت ضد درد C6G در انسان در حال حاضر مشخص نیست. Norcodeine و M3G عموماً دارای خواص ضد درد نیستند .

مسیر حذف

حدود 90 درصد از کل دوز کدئین از طریق کلیه ها دفع می شود. تقریباً 10٪ از داروی دفع شده از کلیه ها  کدئین بدون تغییر است .

اکثر محصولات دفعی را می توان در عرض 6 ساعت پس از مصرف در ادرار یافت و 60-40 درصد کدئین به صورت آزاد یا کونژوگه، تقریباً 5 تا 15 درصد به صورت مورفین آزاد و کونژوگه و تقریباً 20-10 درصد آزاد دفع می شود. و نورکدئین مزدوج .

نیمه عمر

نیمه عمر پلاسمایی کدئین و متابولیت های آن تقریباً 3 ساعت گزارش شده است.

سمیت

LD50 خوراکی : MSDS 427 میلی گرم در کیلوگرم (رت) .

مصرف بیش از حد / سمیت

علائم مسمومیت با مواد افیونی ممکن است شامل گیجی، خواب آلودگی، تنفس کم عمق، تنگ شدن مردمک چشم، تهوع، استفراغ، یبوست و کمبود اشتها باشد. در موارد شدید، علائم دپرسیون گردش خون و تنفس ممکن است ایجاد شود که ممکن است تهدید کننده زندگی یا کشنده باشد.

اثرات تراتوژنیک

این دارو به عنوان یک داروی حاملگی دسته C طبقه بندی می شود. هیچ مطالعه کافی و به خوبی کنترل شده در زنان باردار انجام نشده است. کدئین فقط در صورتی باید در دوران بارداری استفاده شود که منافع بالقوه آن بر خطر احتمالی دارو برای جنین بیشتر باشد .

کدئین اثرات کشنده جنینی و جنینی را در همستر، موش و همچنین مدل موش در حدود 2-4 برابر حداکثر دوز توصیه شده برای انسان نشان داده است . دوزهای سمی برای مادر که حدود 7 برابر حداکثر دوز توصیه شده 360 میلی گرم در روز برای انسان بود، با شواهدی از تحلیل استخوان و استخوان سازی ناقص استخوان همراه بود.

اثرات غیرتراتوژنیک

ترک کدئین نوزادی در نوزادان متولد شده از مادران معتاد و غیر معتاد که داروهای حاوی کدئین را در روزهای قبل از زایمان مصرف کرده اند، مشاهده شده است. علائم رایج ترک مواد مخدر عبارتند از تحریک پذیری، گریه بیش از حد، لرزش، هیپررفلکسی، تشنج، تب، استفراغ، اسهال، و تغذیه ضعیف. این علائم ممکن است در مدت کوتاهی پس از تولد مشاهده شوند و ممکن است نیاز به درمان خاصی داشته باشند .

کدئین (30 میلی گرم/کیلوگرم) به صورت زیر جلدی به موش های باردار در دوران بارداری و به مدت 25 روز پس از زایمان باعث افزایش میزان مرگ و میر نوزادان در بدو تولد شد. دوز داده شده 0.8 برابر حداکثر دوز توصیه شده 360 میلی گرم در روز برای انسان بود .

استفاده در شیردهی/شیردهی

کدئین در شیر انسان ترشح می شود. استفاده مادر از کدئین به طور بالقوه می تواند منجر به عوارض جانبی جدی، از جمله مرگ، در نوزادان شیرده شود .

منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − یک =