ضد آلرژی و داروهای مورد استفاده در آنافیلاکسی

لوراتادین

لوراتادین یک آنتی هیستامین نسل دوم است که برای کنترل علائم رینیت آلرژیک استفاده می شود.

زمینه

لوراتادین یک آنتی هیستامین نسل دوم است که برای کنترل علائم رینیت آلرژیک استفاده می شود. فقدان اثرات نامطلوب آرام بخش و CNS باعث می شود که لوراتادین به همراه سایر آنتی هیستامین های نسل دوم در بسیاری از موقعیت های بالینی نسبت به همتایان نسل اول خود ارجحیت داشته باشند.

نام های تجاری

آلاورت، آلاورت دی، آلرکلیر، کلاریتین، کلاریتین-دی، دیفن، لورادامد، والیتین، والیتین دی

ساختار

لوراتادین یک آنتی هیستامین نسل دوم است که برای کنترل علائم رینیت آلرژیک استفاده می شود.

لوراتادین

وزن
میانگین: 382.883
تک ایزوتوپی: 382.144805697
فرمول شیمیایی
22 H 23 ClN 2 O 2

فارماکولوژی

نشانه

لوراتادین یک آنتی هیستامین نسل دوم است و برای کنترل علائم رینیت آلرژیک، تشکیل غده، کهیر و سایر بیماری های پوستی آلرژیک استفاده می شود.

فارماکودینامیک
مانند سایر آنتی هیستامین های نسل دوم، لوراتادین برای گیرنده های H1 محیطی انتخابی است. لوراتادین به طور موثر به سیستم عصبی مرکزی نفوذ نمی کند و تمایل ضعیفی به گیرنده های CNS H1 دارد. ویژگی‌ها منجر به فقدان اثرات مضعف CNS مانند خواب‌آلودگی، آرام‌بخشی و اختلال در عملکرد روانی حرکتی می‌شود.
مکانیسم عمل

ترشح هیستامین یک واسطه کلیدی در رینیت آلرژیک و کهیر است. در نتیجه، لوراتادین اثر خود را با هدف قرار دادن گیرنده های هیستامین H1 اعمال می کند.

لوراتادین به گیرنده‌های هیستامین H1 موجود در سطح سلول‌های اپیتلیال، سلول‌های اندوتلیال، ائوزینوفیل‌ها، نوتروفیل‌ها، سلول‌های راه هوایی و سلول‌های ماهیچه صاف عروقی متصل می‌شود. گیرنده هیستامین H1 در زیر چتر گسترده تر گیرنده های جفت شده با پروتئین G قرار می گیرند و در حالت تعادل بین اشکال فعال و غیرفعال وجود دارند. اتصال هیستامین به گیرنده H1 پیوند متقابل بین دامنه های گذرنده III و V را تسهیل می کند و شکل فعال گیرنده را تثبیت می کند. از سوی دیگر، آنتی هیستامین ها به محل دیگری در گیرنده H1 متصل می شوند و به شکل غیرفعال ترجیح می دهند.

از این رو، لوراتادین را می توان با دقت بیشتری به عنوان یک “آگونیست معکوس” در مقابل “آنتاگونیست هیستامین” طبقه بندی کرد و می تواند از شدت علائم ناشی از هیستامین جلوگیری یا کاهش دهد.

هدف اقدامات ارگانیسم
آگیرنده هیستامین H1
آنتاگونیست
انسان
Uکانال تحت ولتاژ پتاسیم زیرخانواده H عضو 2
آنتاگونیست
انسان
جذب

لوراتادین به سرعت جذب می شود و در عرض 2-1 ساعت به حداکثر غلظت پلاسمایی می رسد، در حالی که متابولیت اصلی آن در عرض 4-3 ساعت به حداکثر غلظت پلاسمایی می رسد.

در فرمول انحلال سریع، پارامترهای فارماکوکینتیک لوراتادین به شرح زیر است : Cmax = 2.56 نانوگرم در میلی لیتر، Tmax = 1.14 ساعت، AUC = 6.14 نانوگرم در ساعت در میلی لیتر.

در فرمول انحلال سریع، پارامترهای فارماکوکینتیک دسکاربواتوکسیلوراتادین به شرح زیر است : Cmax = 3.72 ng/ml، Tmax = 1.97 ساعت، AUC = 49.1 ng x hr/ml.

در فرمول معمولی، پارامترهای فارماکوکینتیک لوراتادین به شرح زیر است : Cmax = 2.11 نانوگرم در میلی لیتر، Tmax = 1.00 ساعت، AUC = 4.64 نانوگرم در ساعت در میلی لیتر

در فرمول معمولی، پارامترهای فارماکوکینتیک دسکاربواتوکسیلوراتادین به شرح زیر است : Cmax = 3.66 نانوگرم در میلی لیتر، Tmax = 1.97 ساعت، AUC = 48.4 نانوگرم x ساعت / میلی لیتر

حجم توزیع
حجم توزیع لوراتادین 120 L/Kg است.
اتصال به پروتئین
97-99 درصد لوراتادین به پروتئین های پلاسما متصل می شود.
متابولیسم

لوراتادین تحت متابولیسم گسترده اولین عبور در کبد قرار می گیرد و عمدتاً توسط CYP3A4، CYP2D6، CYP1A1 و CYP2C19 متابولیزه می شود. آنزیم های CYP کمتر درگیر عبارتند از CYP1A2، CYP2B6، CYP2C8، CYP2C9 و CYP3A5. CYP3A4 و CYP2D6 عمدتاً مسئول متابولیسم لوراتادین به دسکاربواتوکسیلوراتادین هستند. این متابولیت اولیه از نظر دارویی 4 برابر بیشتر از لوراتادین فعال است.

علاوه بر این، یک مطالعه نشان می‌دهد که دسکاربواتوکسیلوراتادین ابتدا توسط UGT2B10 گلوکورونید می‌شود، سپس توسط CYP2C8 هیدروکسیله می‌شود و 3-هیدروکسی‌دسلوراتادین را تشکیل می‌دهد.  گلوکورونیداسیون بیشتر 3-هیدروکسیدسلوراتادین باعث تسهیل دفع می شود.

مسیر حذف
در طی یک دوره 10 روزه، 40 درصد لوراتادین از طریق ادرار و 42 درصد از طریق مدفوع دفع می شود.
نیمه عمر
نیمه عمر دفع برای لوراتادین 10 ساعت و برای دسکاربواتوکسیلوراتادین 20 ساعت است.
ترخیص کالا از گمرک
کلیرانس لوراتادین پس از دوزهای خوراکی منفرد 20 میلی گرم و 40 میلی گرم به ترتیب 12 لیتر در ساعت بر کیلوگرم و 9 لیتر در ساعت بر کیلوگرم است. -P-گلیکوپروتئین در پاکسازی بسیاری از آنتی هیستامین های نسل دوم، از جمله لوراتادین، از سیستم عصبی مرکزی نقش دارد. آنتی‌هیستامین‌های نسل اول توسط P-گلیکوپروتئین پاک نمی‌شوند، که ممکن است به توضیح اینکه چرا آن‌ها نمایه متفاوتی از اثرات نامطلوب سیستم عصبی مرکزی نسبت به همتایان نسل دوم خود دارند، کمک کند. به نظر می رسد که یک آنتی هیستامین با میل ترکیبی بالاتر برای p-گلیکوپروتئین، بروز کمتری از عوارض جانبی CNS خواهد داشت.
سمیت
آنتی هیستامین های نسل دوم مانند لوراتادین عوارض جانبی بسیار کمی دارند. با این حال، بی خوابی، سردرد، خستگی، خواب آلودگی و بثورات پوستی گزارش شده است. علائم مصرف بیش از حد لوراتادین شامل عوارض گوارشی، بی قراری، خواب آلودگی، تاکی کاردی و سردرد است. در صورت مصرف بیش از حد لوراتادین توصیه می شود ECG دریافت کنید.
مسیرها
مسیر دسته بندی
Loratadine H1-Antihistamine Action عمل دارویی

فعل و انفعالات

تداخلات دارویی 

این اطلاعات نباید بدون کمک یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی تفسیر شود. اگر فکر می کنید که یک تعامل را تجربه می کنید، فوراً با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی تماس بگیرید. عدم وجود تعامل لزوماً به معنای عدم وجود تعامل نیست.

محصولات

بین المللی / مارک های دیگر
Aerotina Alavert Biloina Civeran Fristamin Histaloran Lomilan Loracert Loradex Loranox Lorastine Loratyne Loritine Nularef Restamine Roletra Sensibit
محصولات نسخه عمومی
محصولات بدون نسخه
محصولات مخلوط
تایید نشده / محصولات دیگر 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × سه =